Met een groep van 48 personen vertrokken we iets na half 10 richting Groningen. Voordat we de baan op konden werd er eerst nog even een mooie groepsfoto gemaakt op de, bij de Lauwers inmiddels welbekende, Kardinge trap. Dit is een ideale manier om zo’n grote groep op de foto te kunnen krijgen.

Na nog 5 minuutjes wachten ging de baan open en konden we los. Hoewel we de laatste tijd niet buiten hebben kunnen schaatsen deed de jeugd het toch nog uitstekend en ook een mooi aantal van de iets oudere jeugd waagde het wat baantjes te trekken.

 

Evenals voorgaande jaren wisten de Lauwers voetballers zich weer te vermaken in de ijshockeyhal, hier werd aan het eind van de morgen dan ook naar hartenlust geijshockeyd.     

Rond een uur of half 12 hadden we even een korte energy break. Francisca en Bregtje voorzagen de sporters van wat extra energie d.m.v. een mars of snicker. Ze lieten zich dit lekker smaken en schaatsten daar na weer vrolijk verder.

Om kwart over 12 werd geprobeerd de laatste fanatiekelingen van het ijs te halen. Dit viel nog niet mee, want na elk rondje werd er nog een keer gevraagd “Mag ik nog één rondje ??”

Maar na 3 extra laatste rondjes was het toch echt tijd om richting patat te gaan! Voor de kinderen was er ranja en voor de rest koffie en thee en daarna de beloofde patat! 

We kunnen weer terug zien op een zeer geslaagde activiteit. De opkomst van de leden was geweldig en ook het aantal begeleiders/rijders was weer perfect ! De sfeer was gezellig, dus al met al reden om deze activiteit in het programma te houden !

 

Groeten de activeitencommissie,

Luit, Francisca, Bregtje en Els

Hoe ouder hoe gekker wordt soms wel gezegd. André (v/d Laan) liet zich tijdens uitje met de jeugd niet onbetuigd en stapte ook op de schaatsen. Als snel werd duidelijk dat hij de jeugd niet goed meer kon bijbenen. Dit was bij de meeste onder ons wel bekend maar hij liet zich hierdoor niet kisten. Dacht iedereen dat hij het om die reden na een paar rondjes voor gezien zou houden, niets van dat alles!! Met de grote stappen ging hij naar de schaatsverhuur en huurde een stel klapschaatsen. Zoals op de foto blijkt werden deze in een razend tempo aangetrokken. Vervolgens op het ijs bleek als snel dat een verandering niet altijd een verbetering is... De eerste rondjes werd hij bijna van het ijs gehaald door de verantwoordelijke mensen van de ijsbaan. Wat bleek: hij was zo aan het zwabberen op het ijs dat even werd gedacht dat hij een slokje te veel op had. Met veel overtuiging kon André uitleggen dat de klapschaatsen hier de oorzaak van was. Hierdoor mocht hij toch op het ijs blijven staan en kon hij na een paar rondjes het klapschaatsen toch enigszins onder de knie krijgen.